sekiz

Unutulmuş sevgili;

Dün akşam, sinemada arkamdaki koltuktan gelen gülüşünü duymamla birlikte aniden hatırladım seni. Oysa iki saniye öncesine kadar yok gibiydin.Yok gibi olduğundan bile haberim yoktu. Sen nasıl bu kadar çıkabildin hayatımdan, aklımdan, anılarımdan? Sen nasıl yapabildin bunu unutulmuş sevgili? Ve sonra nasıl da habersiz ve yüzsüzce tekrar girebildin yaşam akışıma?

Arkamı döndüm. Beyaz perdede parlayan güneş birden yüzünü aydınlattı. Sana çok benziyordun. Ama tam sen gibi de değildin, adeta unutulmaz birine dönüşmüştün. O ne güzellikti öyle! Yanındaki de bana hiç benzemiyordu. Ben de kendi yanımdakine baktım, onun da senle pek alakası yoktu. "Hey!" diye fısıldayacaktım sana. Vazgeçtim sonra. Benim, başka bir unutulmuş sevgili olarak hakkım yoktu buna. Ben senin gibi yüzsüz olamazdım, kusura bakma.

Bu Hİkayeyİ Sosyal Medyaya Aktar :

Hiç yorum yok

Yorum Gönder

- Yüreğin yukarıdaki yazıya yorum yazmak istiyorsa lütfen sesini dinle, hem bedava!

- Profil seçiminde Adı/URL'yi seçerek sadece adını/nickini yazıp hızlıca yorumunu gönderebilirsin. İstersen Anonim'i seçerek daha da hızlı davranabilirsin; ve fakat kim olduğunu kimse bilmez senden başka. Yok, eğer Benim orda burda hesabım var argadaş, varsa boşuna mı var? dersen hesaplarından biriyle de girip yorumunu bırakabilirsin. Bana ne lan, yap işte bi' şeyler!

← Sonraki
Sonraki Kayıt
Önceki →
Önceki Kayıt