otuz ve dört

- İşte şurada çizdiğim ilk tarak. Büyüğünden. E. Çizgiler biraz titrek mi çıkmış ne! Çevir sayfaları çevir! Bak, ilk cümlem. Okunmasa da biliyorsun ne olduğunu. Ali bu. Bakıyor. İlk macerası. Sonraki sayfalarda kadraj genişleyince belli olacak neye baktığı. Hani bana soruyordun ya, favori karakterim kim diye, bu işte: Ali. Daha her şeyin başında ipucunu vermiş bize, görmüyor musun? Mutluluğun nerede olduğunu bakışlarıyla göstermiş. Çok sonraları, çok geç çözdüm ben bunu. Aslında Ali sensin, benim, biziz. Bizden bir parça. Dingin, uysal, samimi. Ali vefanın kendisi, biraz da özveri. Ali alın teri demek, emek demek. İmgelerin en güzelini, en özelini fısıldıyor bize: At.

- Birader, allasen kaldır şu ilkokul defterini. Nereden çıktı şimdi bu? Ne anlatmaya çalışıyorsun? Ne favori karakteri? Ne Ali'si? Ne diyorsun sen yahu?

- Kadın diyorum. At gibi. Kadın, kadın, kadın! Bedava yok mu?

- Atın şu fakir pezevengi dışarı! Camdan bakıp bakıp yalansın itoğlu it!

Bu Hİkayeyİ Sosyal Medyaya Aktar :

Hiç yorum yok

Yorum Gönder

- Yüreğin yukarıdaki yazıya yorum yazmak istiyorsa lütfen sesini dinle, hem bedava!

- Profil seçiminde Adı/URL'yi seçerek sadece adını/nickini yazıp hızlıca yorumunu gönderebilirsin. İstersen Anonim'i seçerek daha da hızlı davranabilirsin; ve fakat kim olduğunu kimse bilmez senden başka. Yok, eğer Benim orda burda hesabım var argadaş, varsa boşuna mı var? dersen hesaplarından biriyle de girip yorumunu bırakabilirsin. Bana ne lan, yap işte bi' şeyler!

← Sonraki
Sonraki Kayıt
Önceki →
Önceki Kayıt