elli ve iki

Kendi suratıma bakıp bakıp ağlıyordum. Utanıyordum yaptığımdan. 'İnsanların yüzüne nasıl bakacağım' meselesini çoktan geçmiştim hatta. Sokmuşum insanların yüzlerine. Daha, çok daha ötesiydi beni ağlatan, beni düşündüren. Ben kendi yüzüme karşı ağlıyordum. Dahası mı vardı sanki? Gözyaşlarım kaçıyordu içime, alev alev yakan. Hüngür hüngür... Çünkü erkeklik dediğin şey, kirli sakalını kestikten sonra aynaya bakıp bakıp ağlamaktı biraz da.

Bu Hİkayeyİ Sosyal Medyaya Aktar :

Hiç yorum yok

Yorum Gönder

- Yüreğin yukarıdaki yazıya yorum yazmak istiyorsa lütfen sesini dinle, hem bedava!

- Profil seçiminde Adı/URL'yi seçerek sadece adını/nickini yazıp hızlıca yorumunu gönderebilirsin. İstersen Anonim'i seçerek daha da hızlı davranabilirsin; ve fakat kim olduğunu kimse bilmez senden başka. Yok, eğer Benim orda burda hesabım var argadaş, varsa boşuna mı var? dersen hesaplarından biriyle de girip yorumunu bırakabilirsin. Bana ne lan, yap işte bi' şeyler!

← Sonraki
Sonraki Kayıt
Önceki →
Önceki Kayıt